Dag 3 een rommelige dag.

Vanmorgen weer lekker vroeg wakker 04.30, is toch echt te vroeg. Wel redelijk geslapen ondanks de treinen die regelmatig langs kwamen en blijkbaar bij een overgang moeten toeteren, of hoe je dat ook noemt bij een trein. Het is in ieder geval een flink geluid en duurt ook best lang.

Ik ben er vannacht ook nog uit geweest omdat ik dacht dat er mensen aan onze camper stonden te duwen. Waarom zou je dat doen midden in de nacht, ik weet het niet, maar ging toch kijken. Het was niets, het bleek de wind te zijn. Ik kwam er toen wel achter dat we nog steeds lekkage hebben, want ik had een natte voet. Ik zie morgen wel wat de schade is, geen zin om dat midden in de nacht te doen.

Om half 7 was ik echt wakker en ben er toen maar uit gegaan, Redmer was ook wakker maar die heeft zich lekker omgedraaid tot een uur of 8. Ik heb de schade even bekeken en deze viel gelukkig mee. De doek die we voor de plek waar het water vandaan komt hadden neergelegd was verzadigd en er liep een klein riviertje naar de andere kant van de camper.

Wel zag ik toen ik buiten was dat de straat ondanks de regen overal droog was, behalve onder onze camper. Dus ik op mijn knieën en wat blijkt, onder de camper lekt het ook. Niet goed dus.

Om 09.00 zijn we op pad gegaan naar Lexington, we hebben besloten dat we niet terug gaan naar Joliet voor het museum. Dan moeten we 2x dat stuk rijden en daar voelen we weinig voor. We slaan dus een klein stukje Route 66 over en pakken hem weer op in Lexington. Daarna naar Atlanta, Lincoln en Springfield, we komen er alleen achter dat we dus te vroeg in het seizoen zitten, alles gaat pas 1 april open. En nee het is geen grap en het is best jammer, zeker niet als ik door de ruiten naar binnen kijk en daar allemaal dingen zie die ik wel zou willen hebben.

Ondertussen hebben we ook met Roadbear gebeld, om de lekkage te melden. Ze willen dat we naar Collinsville rijden zodat er naar gekeken kan worden. Zo gezegd zo gedaan, daar aangekomen blijkt dat het bedrijf geen gehuurde campers repareert (er wordt nooit betaald zeggen ze). Oke dat begrijpen we, dus maar weer opnieuw bellen met Roadbear. Ze willen nu dat we contact met ze opnemen als we in de buurt van Oklahoma zijn, nou dat duurt nog twee dagen dus we dweilen gewoon nog even verder (wordt de camper lekker schoon van).

Hierna besluiten we naar Saint Louis te rijden en op zoek te gaan naar een campground. Als we er een gevonden hebben blijkt deze in een achterbuurt te staan met een flink hek eromheen. De mensen die we er rond zien lopen geven ons nou niet echt een prettig gevoel. We besluiten buiten Saint Louis te gaan staan en bellen met iemand op een campground in Cahokia. Het ligt er net buiten, maar ziet er goed uit, is druk en ze hebben plek. Cahokia RV Parque it is!

Ondertussen is het gaan regenen dus zitten nu gezellig een biertje te drinken in de camper. We gaan eens even goed kijken wat we met de route gaan doen, want tot nu toe zijn we nog niet verliefd op Route 66. We pakken ook delen snelweg tussendoor.

Misschien dat we per dag wat meer kilometers gaan maken zodat we wat meer tijd hebben voor National Parcs, ik vind dat geen slecht idee.

Straks gaan we nog even gezellig BBQ-en bij de Sawmill en dan zit deze dag er weer op. Ondanks dat het misschien niet zo leest hebben we ons prima vermaakt hoor. En een voordeel, het wordt steeds warmer.

Vandaag hebben we 382 kilometer gereden!