Dag 4, we maken kilometers

Vandaag weer rond 09.00u van de campground vertrokken, slapen gaat steeds beter. Minder vaak wakker, maar die treinen blijven een dingetje;-)

De temperaturen worden wel steeds beter, in de ochtend een beetje fris, maar overdag was het 14 graden. In de ochtend heel even de kachel aan, is wel lekker na de douche en dan gewoon je trui aan die na een uurtje ongeveer uit kan.

We verlaten vandaag de staat Illinois en rijden dwars door Missouri en Kansas naar Oklahoma. Zoals de titel al zegt, we maken vandaag kilometers. We beginnen rustig en genieten van het landschap dat onder onze ogen veranderd. Van de platte pannenkoek met droog en dor gras gaan we de heuvels in die een stuk groener zijn en waar ook genoeg bomen staan.

We rijden over de rivier de Missisippi die nog bedekt is onder een deken van mist, echt zo mooi. We hebben vandaag besloten de snelweg te nemen ipv Route 66, nu is dat niet echt een ramp, ze lopen bijna de gehele route naast elkaar, (zie foto). Ook hebben we een paar keer op Route 66 een bord gezien met; pavement ends en ik kan je vertellen dat wordt je niet vrolijk van. Je rijdt dan gewoon verder over een soort gravel. Dus voor ons vandaag grotendeels de snelweg.

We starten vandaag in Stanton en rijden daar naar de Meramec Caverns, dit zijn grotten waar de beruchte Jesse James zich verstopt zou hebben. Het is een leuke toeristische plek zeker in de zomer. Behalve de grotten is er een hotel, kan je er zip-linen en kanoën en kleinere kinderen kunnen er op zoek naar goud. Er is een grote plaats langs het water waar iedereen kan bbq-en, de bbq’s en picknickbanken staan al klaar, zoek een plekje in de zon, neem je spullen mee en aan dat vuur.

Hierna rijden we langs Bourbon en Cuba naar Fanning waar werelds grootste stoel staat. Daarna rijden we door naar Rolla, hier is the Mule Trading post, we nemen binnen even een kijkje maar kunnen niet slagen voor een souvenir, maar…...het is wel open! Daarna rijden we ook nog even door naar de Totem Pole Trading Post, echt je wil niet weten er allemaal in zo’n winkel te vinden is. Van souvenirs tot kleding, van zeepjes tot wapens en alles wat daartussen zit wat je kan verzinnen.

We eten wat bij Denny’s, die zit er naast en trappen daarna weer even flink op het gas. We rijden door naar Lebanon waar de the Bridge over The Gasconade rivier willen bekijken.

We liggen helemaal in een deuk als we er bijna zijn, waar tot nu toe alles open was is deze weg afgesloten. Ze zijn bezig met de weg en de brug die er naast ligt, dus helaas, omkeren en weer verder hahahaha.

Vanaf hier rijden we in 1x door naar Joplin, onderweg zien we nog het een en ander van route 66. In Joplin krijgen we weer datzelfde onbehagelijke gevoel als dat we in Saint Louis hadden. Redmer voelt zich nog fit genoeg en we besluiten door te rijden naar Tulsa, hier is het HardRock Café en Casino.

Weet je wat nou het leukste is, we kunnen gewoon op een aparte parkeerplaats staan met onze camper, helemaal gratis. Hoe vrolijk wordt je daar van, nou de mensen die mij kennen weten dat wel, heel vrolijk. Voor de zekerheid nog even bij een paar mensen gevraagd hoe veilig het is, maar schijnt echt prima te zijn en we zien ook HardRock security rijden.

Dus omkleden en richting het hotel, we lusten ondertussen wel wat. Het is echt een mega groot complex, we komen er alleen achter dat het hotel wel HardRock is, maar dat ze de rest hebben uitbesteed. We eten een hapje en wandelen daarna op ons gemak door het casino. Het is super groot, er staan allemaal gokkasten en bijna alles is bezet, Big Business!!

We vragen aan een beveiliger waar de shop is, want die hebben we nog niet kunnen vinden. Hij wijst ons de weg en uiteindelijk vinden we de shop. En wat blijkt, geen Hurricane glazen. Ze hebben wel glazen in dezelfde vorm maar met het HR logo in een ander kleur zonder palmboom. Ik twijfel, maar besluit hem toch mee te nemen, samen met een pin voor Twan, ook hier is de keuze niet reuze. Maar met een glas en pin verlaten we tevreden dit bizar grote complex en gaan lekker naar de camper.

Redmer bekijkt wat we morgen gaan doen, bemoeit zich met de foto’s. We drinken een biertje, ik schrijf het blog en dan is er gewoon alweer een dag voorbij.

Oh ja, gewoon nog even een mededeling. Achter in de camper/slaapkamer hebben we ook verlichting, deze deed het toen we de camper op gingen halen. ‘s Avonds op de campground deden ze het al niet meer. Vandaag ging ik halverwege de dag naar de wc en wat zie ik, de lampjes doen het weer hahaha.

Ze doen het nog steeds, blijft een bijzondere camper.

We hebben vandaag 653 kilometer gereden.