Dag 19, Hearst Castle

Vanmorgen heerlijk op ons gemak opgestart. We kunnen onbeperkt pancakes eten op de KOA, dus dat gaan we dan ook maar doen. Mijn eerste pancake ontbijt deze vakantie, heerlijk.

Na het ontbijt koppelen we alles los en rijden we rond 10.00u weg, we hebben nog een week te gaan voordat we terug gaan, maar er staat nog genoeg op ons lijstje. De benzine is ondertussen ook 2 dollar duurder dan toen we de reis begonnen en we zien hem alleen maar duurder worden.

We rijden via Morro Bay (een leuke strandplaats) door naar Hearst Castle.

Hearst Castle is een historisch landhuis nabij San Simeon in San Luis Obispo County aan de kust van de Amerikaanse staat Californië. Het ligt op een heuvel ongeveer halverwege tussen San Francisco en Los Angeles. Het landhuis werd tussen 1919 en 1947 naar ontwerpen van Julia Morgan gebouwd voor de krantenmagnaat William Randolph Hearst, die het land van zijn vader erfde. Hearst doopte het landhuis formeel "La Cuesta Encantada" (de betoverde heuvel), maar noemde het meestal "the ranch". Hearst overleed in 1951 en in 1957 schonk de Hearst Corporation het landgoed aan de staat Californië. Sindsdien stelt de staat het landgoed en de kunstcollectie erin tentoon voor het publiek. Hearst Castle is erkend als National Historic Landmark en trekt jaarlijks ongeveer een miljoen bezoekers. (Bron Wikipedia).

Van alle tours die er worden aangeboden wordt ons de Grand Rooms Tour geadviseerd, deze geeft een leuk kijkje in verschillende kamers van het “kasteel”. We rijden eerst met de bus naar boven, zo’n 5 mile en beginnen in de tuin, de gastenhuizen, kamers kan je het niet noemen en het buiten zwembad. We kijken onze ogen uit zo bizar groot is dit, met een schitterend uitzicht. Zo ver als dat je kan kijken is eigendom van wijlen mijnheer Hearst.

In het hoofdgebouw “genaamd Casa Grande”  mogen we de Assembly Room, Refectory, Morning Room, Billiard Room and Theater bekijken. Overal wordt er bij verteld hoe het er in die jaren aan toe gingen en wie de bekende gasten waren. We kijken onze ogen uit, wat moet een mens met zoveel kamers en ruimte.

Na de rondleiding binnen mogen we nog op eigen houtje door de tuinen struinen en voordat we terug lopen naar de bus worden we nog even door het binnenzwembad geleid. Ja je hoefde je hier absoluut niet te vervelen als je gast was.

Zo waren er in de tuinen nog tennisbanen, kon je paardrijden en had mijnheer Hearst de grootste privé dierentuin.

Terug beneden kijken we nog een 40 minuten durende film over hoe het allemaal tot stand is gekomen. Om half 5 zitten we weer in de camper.

We rijden nog even naar San Simor op een klein kwartiertje rijden, hier liggen de zee olifanten bij bosjes op het strand. Ze vechten om het beste plekje, duwen elkaar weg, gooien met zand, maken een hoop herrie, maar vooral stinken ze heel erg hahaha.

We vermaken ons hier prima en schieten de nodige foto’s, zo leuk dit en echt Wildlife!

We gaan weer op pad op zoek naar een campground. Helaas hebben we geen rekening gehouden met de drukte van het weekend en de omgeving waarin we nu zitten. Alle campgrounds die we tegenkomen zijn vol en we rijden steeds verder. Uiteindelijk wordt ons geadviseerd om door te rijden naar Carmel, daar is misschien nog wel plek.

Onderweg genieten we van de schitterende uitzichten met rotspartijen bij de zee en van de ondergaande zon. We rijden echt opent perfecte tijdstip over de Historic Highway 1, want genot.

Uiteindelijk is het al donker als we aankomen in Carmel en ook hier wil het vinden van een campground niet ln. Parkeren in de berm of op de parkeerplaats bij supermarkt, zoals we eerder hebben gedaan, mag hier niet.

Om 20.30 zijn de opties op en besluiten we dan maar een motel te proberen, je moet toch wat. Zo frustrerend, je bed onder je kont, maar nergens kunnen staan. We belanden bij het Knight Inn Motel en betalen de hoofdprijs, maar hé…..we kunnen slapen.

We nemen de Corona’s, wat te eten en andere spullen die we nodig hebben mee naar de kamer en genieten van het motel met onze camper voor de deur.