Dag 11, Horseshoe Bend en Antelope Canyon

Vanmorgen weer vroeg wakker, een beetje mijn schuld. Mijn telefoon heeft een beetje problemen met het tijdsverschil. Op mijn telefoon stond 07.45, dus ik zei vrolijk goedemorgen en begon gelijk te kletsen. Wakker is wakker bij mij, alles staan dan gelijk aan.

Ik lekker het bed uit hoor ik Redmer ineens zeggen dat het pas 06.45 is, ik vraag nog weet je het zeker want mijn telefoon zegt 07.45. Maar hij wist het zeker, mijn telefoon bleek echt van slag.

Oke dan maar naar de Walmart, zo fijn die winkels die zo vroeg al open zijn, je bent bijna de enige in de winkel. Nog gevraagd of hij wat nodig had, maar dat was niet het geval. Ik heb zonnebrand, hoestdrank, 2 korte broeken en donutsen gescoord.

Lekker hoor zo vroeg, al denkt iemand anders daar toch iets anders over.

Rond half negen waren we bij de tijdelijk parkeerplaats van Horshoe Bend, er wordt een nieuwe gemaakt bij het park dus nu gaan we met een shuttle bus.

Als we aankomen is het heerlijk rustig en kunnen we op ons gemak foto’s maken. Horseshoe Bend is meer een scenic site, dus we hebben het al snel gezien, ook al is het erg mooi, er is gewoon niet meer. We lopen terug naar de bus die ons weer naar de camper brengt.





We twijfelen wat we gaan doen, naar Antelope Canyon of niet. Op de site bleek gisteren alles al vol, we hebben niets besproken omdat dit niet gepland stond. We gokken en hopen er op dat er nog een plekje vrij is en gaan toch even kijken op de plek vanwaar de tours plaats vinden. We zijn nu toch in de buurt.

 Guess what, this must be our lucky day. We kunnen mee met de tour van 10.15 en laat die nou net gaan beginnen. We kopen snel twee kaartjes en sluiten ons aan bij de groep. Waar iedereen in groepjes van 10 á 12 personen met een gids op pad gaan gaan wij met een leuk Canadees stel op pad. Een prive tour dus!

En we hebben nog meer geluk. We hebben een hele leuke jonge enthousiaste gids met een lekkere babbel. Hij weet ons van alles te vertellen en stelt voor ons alle 4 de telefoons en camera’s in voor optimaal resultaat. We laten de massa van de vorige busjes lekker naar binnen gaan en sluiten als laatste aan.

Dan komt er een gids met een groepje fotografen en hebben we nog meer mazzel. Iedereen moet wachten of doorlopen zodat de fotografen de mooiste foto’s kunnen maken. Laten wij nou de enige groep zijn die achter de fotografen loopt, dus je raad het al, we hebben schitterende foto’s zonder mensen er op. Ook hier weer is onze gids zeer behulpzaam, hij wijst ons de beste plekjes en vraagt soms om onze telefoon om een paar schitterende plaatjes te schieten, met en zonder ons erop.

Als bonus neemt hij ons nog mee naar een ander canyon waar ze normaal nooit naartoe gaan, we lopen daar als enige en eindigen bovenop de canyon, zo gaaf! We kijken neer op de ingang van Antilope en de parkeerplaats en zwaaien vrolijk naar onze shuttle die net weg wil rijden. Uiteindelijk ziet en hoort (na mijn gefluit) de chauffeur ons en blijft netjes wachten tot we terug zijn. De mensen in de shuttle zijn licht geïrriteerd maar daar trekken we ons weinig van aan, we hebben net een schitterende tout gehad.

Terug bij de camper twijfelen we op we ook nog voor de Lower Antelope gaan, maar we besluiten om in te stappen en naar Zion te rijden. Een rit van zo'n twee uur, ondanks de mooie uitzichten val ik onderweg toch in slaap, het slechte slapen breekt op.

Ik slaap gelukkig niet zo heel lang en zie nog genoeg moois.

Aangekomen bij Zion National Park worden we helaas teleurgesteld, vanwege een overstroming is er een gedeelte van de weg dicht. Auto’s mogen wel verder maar wij zijn te groot en krijgen heel lief een papiertje met daarop de route die we nu moeten rijden. De Ranger vertelt er ook nog bij dat er nog meer dingen dicht zijn in Zion, maar dit gaat in zo’n rap tempo dat we dat niet allemaal onthouden.

We besluiten terug te rijden naar Kanab, een plaatje in de buurt van Zion om daar op ons gemak te kijken wat we nu gaan doen. Ondertussen app ik ook even met Jacqueline in Nederland, die is gelukkig nog wakker, ook al is het middernacht. Bij deze alvast sorry Jacq, mocht je mij ooit nodig hebben op dit tijdstip dan werkt appen niet :-)

Zij stuurt nog meer informatie door en we besluiten om in Kanab een campground te zoeken, van het zonnetje te gaan genieten.

We staan nu op campground Crazy Horse met een schitterend uitzicht als je de goede kant op kijkt en doodstil als je de verkeerde kant op kijkt zie je een begraafplaats).

Morgen rijden we verder, LAS VEGAS HERE WE COME!!

We hebben vandaag 243 km gereden en het weer is heerlijk, al regent het u wel. Maar in de avond en nacht vinden we dat helemaal niet erg.

We lezen ook in de krant dat deze week het 3e slachtoffer in twee weken is gevallen in de Grand Canyon, echt bizar.

Goodmorning and goodnight.